corrie.web-log.nl

Dylanwine

Twee weken geleden kwamen onze vrienden Jan en Maria bij ons eten. De laatste keer dat we bij hén aan de maaltijd zaten was het nog prachtig najaarsweer en zaten we in hun prachtige tuin aan het diner. Toen ze deze keer bij ons kwamen, brachten ze een bijzondere fles wijn mee. Voor de Dylanliefhebbers is het duidelijk wiens hoofd er op de fles wijn staat, die hadden Jan en Maria zelf zo versierd, wat een gewéldig leuk idee! Enkele jaren geleden is Maria met me mee geweest naar een concert van Bob Dylan en voor haar was het de eerste keer dat ze een concert van hem meemaakte, dus dat was de inspiratie hiervoor. Toen ik de fles met een brede smile in ontvangst nam stond er nog een erg leuke verrassing op de achterkant van de fles. Kijk nou toch, dat is kleine Corrie, leuk hè ! Jan heeft veel moeite moeten doen om die foto nog een beetje duidelijk te krijgen want de grote foto van kleine Corrie bleek van mijn weblog te zijn verdwenen. Goed gelukt Jan! Na het eten zouden we de rest van de film I'm not there gaan bekijken die zij hadden gekocht om samen met ons te bekijken; toen we de vorige keer bij hen aten hadden we het eerste gedeelte al gezien, maar het werd toen te laat en dus zouden we nu de rest gaan zien. Dat lukte alweer niet want we hadden zoals altijd veel te bepraten tijdens en na het eten. Maar voor mij bleek dat geen probleem te zijn, want ik mocht de dvd houden, dat was een tweede cadeau van die avond. Ik heb de DVD voor de foto even voor de rijtjes met mijn Dylan CD's gehouden, ik ben wel een fan geloof ik. Ik ga de film nog een keer helemaal opnieuw bekijken want het waren door de verschillende acteurs die een deel van Dylan's carrière vertolken nogal veel indrukken tegelijk. De rol van Cate Blanchett vond ik er meteen uitspringen. Heel knap zoals zij in staat blijkt om door haar mimiek de persoonlijkheid van Dylan overtuigend neer te zetten. Kijk eens naar de gelijkenis, link Bob Dylan (foto geleend van deze site ) en rechts Cate Blanchett:

Ook al zijn er niet veel lezers die van Dylan houden ... een log over een gezellig avondje eten met vrienden is misschien ook wel leuk om te lezen. Bovendien is het idee van Jan en Maria om een fles wijn zo leuk te versieren ook wel leuk om te onthouden, je kunt er van alles  op verzinnen waarmee je een gastheer of -vrouw mee kunt verrassen. Ik wens jullie een heel gezellig weekend toe!

Norman Rockwell (1894-1978)

Viel dit plaatje jullie ook op tijdens het opstarten van de Google zoekmachine? Mij viel het direct op omdat ik als kind door mijn vader al werd gewezen op de aantrekkelijke platen die, als ik het me goed herinner ook regelmatig in het tijdschrift "Panorama" voorkwamen. Ik vond ze altijd erg leuk en de stijl herken je al snel als je de platen eenmaal hebt gezien. Ook mijn zus Ria herkende de stijl van deze kunstenaar direct toen ze jaren geleden dit boek zag liggen. Het zit vol met werk van Norman Rockwell en ze gaf het mij indertijd voor mijn verjaardag. Ik heb het daarnet weer uit de boekenkast gepakt om het ter ere van de verjaardag van Rockwell (Wikipedia) die op 3 februari 1894 geboren werd, nog eens door te bladeren. Ik kwam weer erg leuke tekeningen tegen waarvan ik er enkele laat zien.   

Zoals je ziet zijn het twee platen waarop de vrouwen met naald en draad bezig zijn of dat van plan zijn te gaan doen, die leken me wel toepasselijk voor mijn handwerkblog.

Deze heren en dames zijn weer met heel andere dingen bezig en als laatste nog een mooi nostalgisch plattelandstafereel.

Wil je nog meer werk van Norman Rockwell zien, google dan eens via "Afbeeldingen"  op zijn naam. Ik ga nog even heerlijk bladeren.

Handwerkjes van vroeger deel 3: Hardanger

In deze derde serie handwerkjes van vroeger laat ik jullie enkele stukjes Hardanger zien. Op deze foto zien we een heel klein onderdeel van een veel groter geheel. Ik vind het erg mooi qua kleur en de fijne gekruiste draadjes heel speels. Hieronder nog drie detailfoto's uit dit grotere werk.

  

Een heel lief naaldenmapje dat er bijna primitief uitziet, waardoor ik het extra leuk vind. Leuk zoals de rode binnenkant er doorheen schijnt.

Als laatste een heel mooi verstild blauw werkje, waar ik erg dol op ben.

In dit logje  schreef ik hoe al dit werk in mijn bezit kwam. Samen met mijn handwerkvriendin Ineke O heb ik van de week alle lapjes bekeken en hebben we nagedacht over de manier waarop ik dit alles op een mooie manier kan bewaren of verwerken. Hieronder nog enkele details uit het blauwe kleedje.

 

Bij ons schijnt inmiddels de zon volop en kijk ik wederom uit over een witte winterwereld die vannacht gecreëerd is. Straks ga ik een mooie wandeling maken en weer volop frisse lucht happen. Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend toe!

Mijn poëtische gedichtendag 2010

"De avond is nog lang" houd ik mezelf voor als ik aan het eind van de middag dit log begin te schrijven. Ik weet dat ik straks moet weglopen van het toetsenbord om voor de inwendige mens te gaan zorgen, maar ik begin toch maar alvast te schrijven. Wat een idiote dag is dit tot nu toe, idioot en heerlijk. Al weken liep ik me af te vragen waar toch mijn oude schoolboek "Palmarès" gebleven kon zijn. Zoals menigeen weet, is ons huis nogal volgeslibd met boeken, kringloopartikelen en vele, vele dierbare spullen waaraan herinneringen kleven.  Zo is daar ook een enorme doos met mijn schoolschriften die ik vandaag op zolder met veel moeite tevoorschijn haalde ... maar géén "Palmarès".   Even later aanschouwde Jan de puinhoop die ík op zolder had aangericht door van alles achter de houten schotten vandaan te slepen, maar hij beloofde me alles weer netjes terug te zetten zodat ik mijn oude schoolschriften kon doorspitten en wegdromen op herinneringen. Dat deed ik dus ook, totdat op zeker moment Jan met een bijzonder spannende blik in zijn ogen en zijn handen op de rug de kamer in kwam en me zei: "Als je zegt dat je van me houdt, heb ik een verrassing voor je". Ik verzekerde hem dat ik geen verrassing nodig had om hem dat te zeggen, maar verklaarde het hem toch heel graag! Daar haalde hij géén Palmarès maar wel grote een schat achter zijn rug vandaan. Mijn blijdschap was enorm maar daarover vertel ik later wel want toen ik daarna met hem de doos met boeken op zolder verder onderzocht vond ik daar tóch mijn Palmarès. Waarom dat zo belangrijk was? Wel, Frans was mijn slechtste vak op school terwijl ik toch veel van die taal hield vanwege de klankschoonheid. "Palmarès" is een boek met Franse gedichten dat we op de MMS bestudeerden en vooral het gedicht "A Cassandra" van Pierre de Ronsard  (1524-1585) was me indertijd zeer dierbaar omdat we dat leerden declameren. Achterin het boek zat er namelijk, en zit er nog steeds, een 33 toerenplaatje van flexibel plastic waarop Susanne Bodson-Salmon o.a. dat lievelingsgedicht van mij declameert. Het heeft me nooit meer losgelaten en daarom was dit voor mij een poëtische dag in meerdere opzichten. Het gedicht zie je hierboven op de foto en de reconstructie daarvan van Jan van der Noot  (1539-1595) lees je hier , het staat bovenaan de pagina. De klanken van het Franse gedicht spelen nu steeds door mijn hoofd en met alle terug gevonden schatten waarover ik later nog een openbare, boetvaardige bekentenis zal doen maak ik me nu op voor een zéér blijde en poëtische avond. Nog mooi op tijd klaar dit log, de inwendige mens is al enige tijd geleden versterkt en het is nu precies 20.00 uur. De avond is nog lang, toch?!

Recept voor een heerlijk weekend!

Wanneer ik 's morgens wakker word en Koning Winter muizentandjes op het hek heeft gesneeuwd ...

... als de dieprode kleur van de Amaryllis mij in de warme, lichte kamer begroet ...

 

... en mijn geliefden zich in de nog stille ochtend, de dikste kameraden betonen ...

... dan loop ik als vanzelf naar de keuken om iets lekkers te gaan bakken ...

... om daarna met de laatste "Flow" op schoot te wachten op mijn roodwangige lekkerbekken, die maar al te graag de heerlijke Lemon Squares bij een pot warme thee komen opeten!

Hebben jullie ook zin in Lemon Squares? Hier is het recept: Download Lemon_Squares.pdf

Poppenbedje en zonnekindpoppen

Een tijdje geleden kreeg ik een mailtje van Maikel en Yvonne, die op mijn weblog het kinderbedje hadden zien staan dat ik lang geleden voor mijn kleindochters maakte. Ze vonden het zo leuk en vroegen of ik de tekeningen nog had want ze wilden heel graag zo'n bedje voor hun dochters maken. Ik kon de tekeningen makkelijk terugvinden en nadat ik ze bewerkt had stuurde ik ze hen toe. Gisteren kreeg ik de foto's die je hier ziet van het bedje dat ze voor de 2e verjaardag hun dochtertje Silke hebben gemaakt en het was "een groot succes" schreven ze. Dat geloof ik graag want ik vind het een plaatje, mooi in roomwit, precies de kleur waarin wij momenteel een aantal van onze meubels schilderen dus helemaal in de roos wat mij betreft. Zien jullie het lieve hartenquiltje waaronder de zonnekindpop liefdevol is toegedekt? Ook zelf gemaakt evenals de pop en al het andere in het bedje. In de mail die ik vandaag kreeg als antwoord op mijn vraag of ik de foto's van hun bedje mocht plaatsen, schreef Yvonne ook het adres van haar webwinkel .  Dit is de foto van de header die ik even van haar site heb geleend om alvast een idee te geven van de sfeer van de webwinkel waar ze haar zonnekindpoppen verkoopt. Neem gerust een kijkje want het is de moeite waard om al die lieve poppen te bekijken. Hier en hier kun je nog de bedjes en het kledingkastje zien die ik indertijd zelf heb gemaakt. Allemaal een fijn weekend toegewenst! 

Tasjesbeugel

Dit piepkleine maar o zo mooie tasbeugeltje kreeg ik van mijn vriendin Marijke die het in de kringloop had gevonden. Marijke voorziet mij altijd van de meest bijzondere handwerkvondsten uit kringloopwinkels waar ze net als ik heel graag komt. We schrijven elkaar per mail (en ik ook per weblog) over onze bijzondere vondsten en bijzonder vind ik dit beugeltje zeker. Dit is de mooie kerstkaart waarin het aan mij verzonden werd en deze kaart is afkomstig uit de museumwinkel van het "Tassenmuseum"  te Amsterdam waaraan ik al twee maal een erg leuk en interssant bezoek bracht. Het beugeltje is slecht 5 centimeter breed en aan mij nu de uitdaging om daaraan een geborduurd tasje te maken.    Het lijkt me enig om te doen en dan heeft "Joseeke" zoals ik de pop noem die ik van José heb gekregen, een uniek tasje. Ze kijkt nu nog een beetje beteuterd omhoog bij het zien van de lege beugel, maar dat komt goed! Als je nog iets meer wilt lezen over de avonturen van deze lieve, mooie pop kun je dat doen via deze link . Ik wens jullie allemaal nog een fijne zondag toe!

Memobord en prachtige plaatjes

In dit nieuwe jaar heb ik nog geen steek uitgevoerd. Behalve afgelopen woensdag toen ik toch weer mijn borduurwerk pakte en een aantal verkeerde steken uithaalde en 12 nieuwe met de juiste kleur overdeed. Daarna is het weer in een hoekje blijven liggen. Toch heb ik wel iets gedaan in dit gloednieuwe jaar. Ik maakte dit memobord van een ruwe houten lijst die ik over had.   Er steken drie heel mooie plaatjes tussen de lintjes en daarover wil ik iets vertellen. Op deze foto zie je een detail van één van de prachtige plaatjes die ik cadeau heb gekregen. Op een dag haalde Jan de post uit de brievenbus en legde een mooie blauwe enveloppe voor me neer, een dikke enveloppe en daarin zat een lieve brief van Marie-Antoinette die me totaal onverwacht een hele serie van deze prachtige, heel oude devotieplaatjes uit haar eigen verzameling stuurde. Er kwamen drie plastic mapjes uit de enveloppe tevoorschijn met in elk een serie plaatjes. Ik vind het moeilijk om uit te leggen waarom deze plaatjes me zoveel doen, maar Marie-Antoinette heeft heel goed begrepen dat ze me hiermee een enorm plezier deed. Gedachten aan mijn jeugd als Roomskatholiek meisje, op school opgevoed bij de Franciscanessen, de rustige en vrije manier waarop mijn ouders me geloof bijbrachten vervullen me nog altijd met een stille vreugde over de schatten die me indertijd in geestelijke zin zijn aangereikt en dat zal wel de reden zijn waarom ik zo blij wordt bij het zien van zulke plaatjes. Op twee van de plaatjes wordt Maria, de moeder van Jezus, afgebeeld met een spintol en dat past wel heel goed bij mijn weblog waarin handwerken ook zo'n grote plaats inneemt. Later in mijn leven kwam ik in protestantse kringen terecht en zoals we weten is daar veel meer soberheid en zijn deze plaatjes en heiligenbeelden "not done". Het meisje met de rode gestreepte rok dat op ook zo'n mooi plaatje staat lijkt wel een beetje verrast te kijken naar de vrome gebeurtenis die ze ontdekt en ik vind zelfs dat ze blij verrast kijkt en tevens met een soort "weten" in haar blik en herkenning van : "ja, zo was het, wat mooi!" Zoals jullie al zullen begrijpen gaat natuurlijk een beetje over de manier waarop ik weer met een blij verraste blik de schoonheid van deze plaatjes herontdek. Ik heb een collage gemaakt zodat jullie er iets meer van kunnen zien. Ik ben wel benieuwd hoe jullie ervaring is met het wél of niet herkennen van de sfeer van deze plaatjes.

 

Klik op de foto's als je groter beeld wilt zien. Ik wens jullie een heel fijn weekend toe.

Handwerkjes van vroeger deel 2: Bandverwerking?

Volgens het weerbericht is er dit weekeinde kans op, dat we in ons landje ingesneeuwd raken, dus ik dacht dat het dan leuk zou zijn om weer wat handwerkjes van vroeger te laten zien, wie weet gaan we aan de slag om ook ziets te maken als we binnen moeten blijven. Ik vind dat er echt heel mooie voorbeelden bij zijn. Ik weet helemaal niet of de plaatjes die ik laat zien van een en dezelfde handwerktechniek zijn, maar dat vertellen jullie me dan wel. De naam bandverwerkingstechniek heb ik ook zelf verzonnen, dus ik verneem graag wat de juiste term is. Zoals altijd kun je op de foto's klikken voor een vergroting. Dat vind ikzelf altijd het leukste als ik mijn foto's op de laptop heb gezet. Er is iemand die ik regelmatig lastig val met een verzoek om detailfoto's vanwege haar minitieuze werk ;- )

Hieronder mijn meest favoriete lapje, er zijn zoveel mooie steken in verwerkt.

   

  

De volgende plaatjes laten zien hoe fijn het werk is als je kijkt naar de stof waarop gewerkt is.

  

Vrolijke blauwe stof met heel leuke borduursteekjes:

  

Als laatste een iets donkerder stof, maar zeker niet somber met die mooie borduursteken erop. Misschien is Randverwerking met een "R" een beter woord dan Bandverwerking met een "B". Ik ben heel benieuwd naar de officiële namen voor deze technieken.

  

Gerrie plaatste bij dit log een reacties die ik jullie niet wil onthouden omdat het zo'n mooie uitleg is: 

"Prachtig bandversieren .
De zwart witjes is geen band , maar stukjes stof van Zeeuws bont . Nogal dik maar heel leuk en bestaat in verschillende ingeweven motiefjes .
Helemaal rechts onder lijkt wel keizerslinnen , zoals dat vroeger in de verpleging gedragen werd met witte kraag en witte manchetten , die stijf gesteven waren . Natuurlijk een klein wit ook gesteven kapje . In de jaren 50 waren de kapjes wat langer en wat later kwamen de meer kortere die wat kwieker stonden .
Nog weer later gewoon wegwerpkapjes . . .
Ik ben er niet helemaal zeker van of je hier met het keizerslinnen te maken hebt , al heb je nog zulke duidelijke foto,s gemaakt . Er kwam geen draad linnen aan te pas , maar zo was de benaming .
Ik vond het toch erg keurig staan .
Verpleegsters linnen werd geweven met in de ketting ( lengte draden)2 blauwe naast 2 witte draden in de inslag richting alleen blauwe draden .
In platte binding geweven , dus een op een neer , zoals we een stopje maken , Voor wie dat nog weet en wel eens gedaan heeft . . . !"

Inmiddels schijnt hier de zon en zie ik kinderen heerlijk buiten spelen, dus die sneeuwstorm laat nog op zich wachten, misschien komt die hier helemaal niet. Dat zou ik toch wel erg jammer vinden, ik hou wel van een berg sneeuw bij de voordeur. Ik wens jullie een heel gezellig weekend toe!

Hebben jullie dat ook?

 

Vorige week kocht Jan twee bossen witte roosjes voor vrienden van ons en nam er als verrassing ook twee voor mij mee. Na vijf dagen begonnen een aantal bloemen al bruine blaadjes te krijgen en lieten de kopjes hangen. Hebben jullie dat nu ook, dat je het dan jammer vindt om de hele bos weg te doen? Ik wel, dus dan zoek ik de mooiste eruit en maak er een drijfschaal van, ouderwets misschien, maar ik vind het mooi!

 

Een heel gezellig weekend gewenst!

Een jaar lang handwerken

Bij een aantal weblogs zag ik een jaaroverzicht van alle handwerken die men had gemaakt in 2009. Dat leek me een enorme klus om uit te zoeken, maar dat viel alles mee, eigenlijk was het zo gepiept. Ik stond ervan te kijken dat ik zoveel had gemaakt. Leuk om te doen zo'n eigen jaaroverzicht! (klik op foto voor vergroting)

Handwerkjes van vroeger deel 1: Smockwerk

Vandaag laat ik een aantal handwerkjes zien die via mijn schoondochter Maaike in mijn bezit zijn gekomen. Lang geleden gemaakt door ijverige leerlingen en zorgvuldig bewaard door hun handwerklerares. Het was een grote plastic tas vol met de leukste en mooiste werkjes en ik denk dat jullie er net als ik, graag naar kijken. Ik heb het werk onderveeld in dertien technieken dus er komt nog veel leuks om te bekijken. Vandaag het smockwerk. Alle afbeeldingen kun je vergroten door erop te klikken.

 

 

Wat kan ik doen met zoveel moois ? Als ik alles heb laten zien en dat is nogal wat, hoop ik dat jullie me ideeën kunnen aanreiken om deze werkjes op een mooie manier te verwerken. Veel kijkplezier gewenst!

De vitrinekast-metamorfose

De vitrinekast die we ongeveer tien jaar geleden kochten had een opfrisser nodig vond ik. We hebben een gelakte beuken vloer dus die heeft een bepaalde houtkleur en daarbij hadden we veel andere houtsoorten in de kamer zoals teakhout, mahoniehout en nog wat fineerhout in een CD-kastje. Hier kun je dat zien   Dat stond me al een tijdje tegen dus we kochten verf en Jan heeft enkele dagen enorm zijn best gedaan met een ivoorwitte kast als resultaat. We zijn er heel blij mee. Er staan drie mooie porseleinen kandelaars op die ik ooit van Els kreeg en ieder jaar komen ze met kesrtmis weer tevoorschijn. Het mooie van de kersttijd vind ik dat er heel veel spullen weer in het zicht komen die mooie herinneringen boven brengen aan geliefden die er niet meer zijn maar toch nog zo duidelijk in ons leven aanwezig zijn. Tijdens het uitpakken en neerzetten gaan er veel mooie gedachten door me heen en droom ik nogal eens weg. Zo stond er tijdens de afgelopen weken ook de gipsen kerstgroep van mijn ouders in de vitrinekast. Ik heb hem door de jaren heen wel hier en daar moeten opknappen en likjes verf moeten geven, maar oh wat vind ik hem nog steeds mooi. Over kerstversiering gesproken ... wat denk je hiervan: de kerstversiering bij onze tandarts! Vlak voor Kerstmis kwam ik met een zenuwontsteking in een kies bij hem terecht en zag ik deze leuke versiering rond de balie gedrapeerd. Zijn vrouw had allemaal tandendoosjes in de slinger bevestigd, wat een enig en creatief idee van haar. Het zijn doosjes die kinderen mee krijgen om hun tandjes of kiesjes in te bewaren. Ik heb van internet nog even een duidelijker foto geplukt. Het gaf meteen aanleiding tot een vrolijk gesprek met degenen die ook in de wachtkamer zaten. Inmiddels is alle kerstversiering bij ons weer opgeruimd en genieten we weer van de ruimte in huis en vooral van het licht dat door de witte kast ons huis binnen komt. Binnenkort laat ik nog meer zien want het bleef niet alleen bij deze kast ...

Gezellige jaarwisseling en Gelukkig Nieuwjaar!!!

De laatste tijd heb ik niet veel handwerk laten zien, maar ik heb toch wel het een en ander gemaakt. Sommigen zullen er al iets van gezien hebben op de weblog van Berna want voor haar maakte ik deze doos met spulletjes i.v.m. de kerstruil die Katrien met zoveel verve had georganiseerd, wat hebben de deelnemers daar enorm veel plezier aan beleefd. Het bedenken en maken van de kerstruil-cadeautjes was al een feest en zo bedacht ik er een aantal die ik bij Berna vond passen. Het "kistje" maakte ik van de harde kaft van een boek dat in de kringloop had gekocht omdat het vooral groot moest zijn. Ik verwijderde alle bladzijden en maakte er een doosje in waar alles in paste en de stitchery-engel is tevens een speldenkussen zoals je hier kunt zien.  Berna heeft een aantal verzamelingen van o.a. boekenleggers, zilveren lepeltjes en oude handwerkspulletjes. Dus bekleedde ik een hartvormig spanen doosje met een geborduurd hart en stopte er oude handwerkspulletjes in.  Ik borduurde een boekenlegger van een patroontje dat je hier kunt vinden (bijna helemaal tot onderaan de pagina scrollen). Ik heb het wel aangepast aan mijn eigen smaak zodat de kleuren bij de rest pasten. Ik gebruikte DMC: rood 817 / goud metallic 5282 / wit 5200 en voor gezicht, haren, oogjes DMC 435 - 951 - 924 . De wollige vleugeltjes borduurde ik met "Wisper" van de Rainbow Gallery.   Er zaten natuurlijk nog wel wat kleinigheden in het doosje maar nu is het: "Poppetje gezien, kistje dicht!" Ik wens jullie allen een heel gezellige en rustige jaarwisseling toe en een heel gelukkig en gezond 2010. Degenen die in moeilijke omstandigheden dit nieuwe jaar misschien met zorg tegemoet zien, wens ik daarbij ook nog heel veel sterkte toe. Graag tot ziens in 2010!

Zomaar wat blije plaatjes na kerst

Na alle drukte voor en tijdens Kerstmis heb ik zin om wat foto's te laten zien waar ik blij van word en misschien jullie ook wel. Het zijn een paar dingen die in mijn huis staan en waar ik met heel veel plezier naar kijk. Allereerst de traditionele Kransekake die ik ook dit jaar weer maakte. Als je dit woord op Google afbeeldingen intypt, krijg je prachtige gelijkmatige Kransekakes te zien, maar de vormen die je daarvoor nodig hebt bezit ik niet en bovendien hou ik nu eenmaal van handwerk :- ) Jan maakte een hele reportage van dit gebeuren, die show ik misschien nog weleens. Zien jullie trouwens al een glimp van de metamorfose van onze kast? Helemaal wit! We zijn er superblij mee.

Een bestekbakje dat nog van Jan zijn ouderlijk huis komt, het was bruin en nu ook wit geschilderd. Er zitten wat hebbedingetjes in zoals deze twee glaasjes met kaarsen die ik bij de plaatselijke grootgrutter kocht. Waar ik vooral zo blij mee ben is dat ook ikzelf weer kan schilderen in huis. De gewone verf gebruiken we niet meer, alle verf die wij kopen is op waterbasis en daar hebben mijn longen geen last van. Ik vind het zo heerlijk om weer eens met de verfkwast aan de gang te kunnen gaan.

Bij de voordeur is maar een kleine hal waar je net met z'n enen in kunt staan. Daar staat een ladenkastje met een bijbehorende spiegel die hardgroen waren toen we die erfden van Ank en Wieta, daarna zijn ze jarenlang geel geweest en nu ook heerlijk licht geverfd. Er staan koperen kandelaars op die we lang geleden voor ons 25-jarig huwelijk kregen van mijn vader en zijn tweede vrouw en er staat een schaal met zuurstokjes die ik in een papieren, kanten onderzetter wikkelde. Alle kerstbezoekers mochten er een mee naar huis nemen. Het roodborstje spot alle passanten en fluit dan zacht een kort, mooi wijsje.  Als laatste mijn mooie nieuwe agenda, een luxe die ik mezelf ieder jaar gun, of liever gezegd, die Jan en ik mij gunnen ;- ) Ik geniet iedere week van een mooie foto en er staan leuke tips en adressen in. Alleen al van de voorplaat word ik blij. Maar naast alle blijdschap die er is denk ik ook steeds aan een lieve Ria (niet mijn zus) in onze vriendenkring die pas is geopereerd en een nieuwe lever heeft gekregen en aan haar man die constant aan haar zijde is. Ik denk aan de kanjer van ons aller Ingrid die zo ernstig ziek is. Ja ik kan blij zijn met kleine dingen, maar ken ook volledig de betrekkelijkheid ervan.